Created in the same period as Fairy tales, Little red riding hood confronts the viewer with the ancestral theory - a latent presence of the collective unconscious. A fairy tale is placed in the framework of the artist's surrounding - the vulnerable Diestbrug.

The fairy tale is worked out in two cycles: from 1 to 10 in two panels - according to the daily schedule - and a second series of 13 artworks, thematically: little hut in the bush, flowers, wine, wolf, granny, little red riding hood, ranger.

The artist has used old, used frames as a starting point for the paintings: literally, the past melts together with the present. The artist adapts the textual context to his own vision.

In dezelfde periode is de reeks “Roodkapje” gecreëerd. Dit thema confronteert de kijker met de ancestrale theorie: een latent besef van oeroude zieleroerselen die doorheen de generaties nog steeds deel uitmaken van de moderne psyche. “Roodkapje” wordt geplaatst binnen het kader van een kwetsbaar Diestbrug.

Het sprookje is uitgewerkt in twee cycli: van 1 tot en met 10 in twee panelen, - volgens de dagindeling - en een tweede reeks van 13 werkjes, thematisch uitgewerkt: boshuisje, bloemen, wijn, wolf, grootmoeder, roodkapje, boswachter.

De oude lijstjes zijn het uitgangspunt van de inhoud. Ze illustreren de versmelting van de tijd: van het nu en het vroegere. Ook het sprookje zelf werd tekstueel herwerkt.